تقسیم شارژ ساختمان: متراژ، مساوی یا تعداد نفر؟

قاعده قانونی تقسیم هزینه‌های مشترک طبق ماده ۲۳ آیین‌نامه، روش ترکیبی، تقسیم بر اساس نفر و مثال عددی کامل برای یک ساختمان ۱۲ واحدی.

آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۷/۲۲

این متن برای اطلاع‌رسانی است و مشاورهٔ حقوقی نیست. برای پروندهٔ خودتان با وکیل یا مرجع رسمی مشورت کنید.

فهرست مطالب+
  1. قاعده پایه در قانون
  2. قاعده دقیق‌تر در آیین‌نامه
  3. روش‌های رایج
  4. مثال عددی: ساختمان ۱۲ واحدی
  5. شارژ ثابت به‌ازای نوع واحد
  6. هزینه‌ای که فقط به چند واحد مربوط است
  7. اعلام شارژ

قاعده پایه در قانون

قانون، حقوق و تعهدات و سهم هر مالک از مخارج را به نسبت مساحت قسمت اختصاصی می‌داند، مگر قانون یا توافق مالکان ترتیب دیگری گذاشته باشد (ماده ۴ قانون). ماده ۱۰ قانون هم می‌گوید مالک به نسبت مساحت در مخارج مشترک سهیم است، حتی اگر از آن استفاده نکند.

قاعده دقیق‌تر در آیین‌نامه

«شرکای ساختمان موظفند در پرداخت هزینه‌های مستمر…» مشارکت کنند. (ماده ۲۳ آیین‌نامه)

ماده ۲۳ (اصلاحی ۱۳۵۹/۰۳/۱۷) هزینه‌ها را دو دسته می‌کند:

  1. هزینه‌هایی «که ارتباط با مساحت زیربنای قسمت اختصاصی دارد»، و خود ماده آب، سوخت و آسفالت پشت‌بام را مثال زده است: به نسبت مساحت قسمت اختصاصی تقسیم می‌شوند.
  2. هزینه‌هایی «که ارتباطی به میزان مساحت زیربنا ندارد»، مثل سرایدار، نگهبان، آسانسور و باغبان: به‌طور مساوی بین واحدها تقسیم می‌شوند.

مالکان می‌توانند ترتیب دیگری توافق کنند. یعنی ماده ۲۳ قاعده پیش‌فرض است، نه اجبار مطلق.

روش‌های رایج

روشمبناکجا مناسب است
همه به متراژماده ۴ و ۱۰ قانونساختمانی که بیشتر هزینه‌هایش سوخت، آب و نگه‌داری بنا است
ترکیبی (ماده ۲۳)آیین‌نامهروش پیش‌فرض قانونی؛ ساختمان‌هایی با کارکنان و آسانسور
بر اساس نفردر قانون نیامدههزینه‌های مصرفی مثل آب مشترک، با مصوبه مجمع
مبلغ ثابت به‌ازای نوع واحدتوافق یا مصوبه مجمعساختمان‌هایی با چند نوع واحد مشخص؛ باید با ترکیب واقعی هزینه‌ها قابل دفاع باشد

درباره تقسیم بر اساس تعداد نفر: عبارت «تعداد نفرات» یا «تعداد ساکنین» در قانون و آیین‌نامه اصلاً نیامده است. حتی آب، که بیشترین بحث «نفری» را دارد، در ماده ۲۳ جزو هزینه‌های وابسته به مساحت مثال زده شده است. پس تقسیم نفری فقط از راه توافق مالکان یا مصوبه مجمع قابل دفاع است. رویه رایج، نیازمند تأیید حقوقدان: اگر چنین مصوبه‌ای دارید، روش ثبت و به‌روزرسانی تعداد ساکنان را هم در آن بنویسید.

مثال عددی: ساختمان ۱۲ واحدی

  • ۶ واحد ۲۳۰ متری (۱۰۱ تا ۶۰۱) و ۶ واحد ۳۲۰ متری (۱۰۲ تا ۶۰۲)
  • جمع مساحت: ۶ × ۲۳۰ + ۶ × ۳۲۰ = ۳٬۳۰۰ متر
  • هزینه ماهانه: ۳۰۰ میلیون تومان

گام ۱: تفکیک هزینه‌ها

دستهقلم‌هامبلغ ماهانه
مساویحقوق نگهبان و لابی‌من و سرایدار، سرویس آسانسور۱۲۰ میلیون
وابسته به مساحتسوخت موتورخانه، آب، نگه‌داری بام و بنا۱۸۰ میلیون

گام ۲: سهم مساوی

۱۲۰ ÷ ۱۲ = ۱۰ میلیون تومان برای هر واحد.

گام ۳: سهم مساحت

۱۸۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ÷ ۳٬۳۰۰ ≈ ۵۴٬۵۴۵ تومان برای هر متر.

  • واحد ۲۳۰ متری: ۲۳۰ × ۵۴٬۵۴۵ ≈ ۱۲٫۵۵ میلیون
  • واحد ۳۲۰ متری: ۳۲۰ × ۵۴٬۵۴۵ ≈ ۱۷٫۴۵ میلیون

گام ۴: جمع

واحدسهم مساویسهم مساحتشارژ ماهانه
۲۳۰ متری۱۰۱۲٫۵۵۲۲٫۵۵ میلیون
۳۲۰ متری۱۰۱۷٫۴۵۲۷٫۴۵ میلیون

کنترل: ۶ × ۲۲٫۵۵ + ۶ × ۲۷٫۴۵ = ۱۳۵٫۳ + ۱۶۴٫۷ = ۳۰۰ میلیون. درست است.

مقایسه با روش‌های دیگر:

روش۲۳۰ متری۳۲۰ متری
همه به متراژ۲۰٫۹۱۲۹٫۰۹
ترکیبی (ماده ۲۳)۲۲٫۵۵۲۷٫۴۵
همه مساوی۲۵۲۵

می‌بینید که روش انتخاب‌شده، تا ماهی ۴ میلیون تومان سهم هر واحد را جابه‌جا می‌کند. به همین دلیل روش باید در مجمع تصویب و در صورتجلسه نوشته شود.

شارژ ثابت به‌ازای نوع واحد

بسیاری از ساختمان‌ها یک مبلغ ثابت برای هر نوع واحد می‌گیرند. این روش ساده است، اما اگر با ترکیب واقعی هزینه‌ها فاصله زیادی داشته باشد، در برابر اعتراض ماده ۲۴ ضعیف است. راه دفاع: یک بار با هزینه‌های واقعی سال قبل، سهم قانونی ماده ۲۳ را حساب کنید و نشان دهید مبلغ ثابت به آن نزدیک است.

هزینه‌ای که فقط به چند واحد مربوط است

اگر مالکان توافق کرده باشند هزینه نگه‌داری بخشی فقط با بعضی واحدهاست، همان واحدها می‌پردازند (ماده ۲۶ آیین‌نامه). مثال: آسانسوری که فقط به دو طبقه بالا می‌رود.

اعلام شارژ

مدیر باید میزان هزینه مستمر و سهم هر واحد را با پست سفارشی اعلام کند (ماده ۲۱ آیین‌نامه). اعلام قابل اثبات، پایه اعتراض‌پذیری و وصول بعدی است.

مقاله محاسبه شارژ ساختمان جزئیات بیشتری دارد.

در هم‌بن: فرمول شارژ هر دوره (مساحت، مساوی، ترکیبی یا مبلغ ثابت به‌ازای نوع واحد) در سامانه تعریف می‌شود و نسخه‌دار است. هر شارژ صادرشده به نرخ همان دوره قفل می‌شود و تغییر نرخ، دوره‌های قبل را عوض نمی‌کند.

منابع

مطالب مرتبط